Są dwa główne sposoby zwracania uwagi na ruchy dziecka i pochodzą z różnych zaleceń. Oto czego każdy z nich od ciebie oczekuje, jak zrobić pomiar i jaka jedna zasada jest dla nich wspólna.
Dwa podejścia
Mierz, ile czasu zajmuje dziesięć ruchów (ACOG · Count the Kicks): Licz każdy ruch, aż dojdziesz do dziesięciu, zanotuj, ile to trwało, i porównaj z własnymi wcześniejszymi pomiarami. Zasada dziesięciu ruchów w ciągu dwóch godzin to definicja zalecana przez American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG), gdy ruchy są liczone.
Poznaj zwykły rytm swojego dziecka (RCOG · NHS · Tommy's): Nie ma ustalonej liczby ruchów, którą powinnaś czuć — każde dziecko jest inne. Liczy się poznanie własnego rytmu twojego dziecka i zauważenie, gdy ruchy słabną lub się zmieniają.
Żadne z tych podejść nie każe ci oceniać pomiaru na tle cudzego dziecka. Oba sprowadzają się do tego samego: własnego rytmu twojego dziecka i szybkiego działania, gdy się zmienia.
Mierzenie dziesięciu ruchów
Count the Kicks, amerykański program zapobiegania martwym urodzeniom, opisuje metodę prosto: włącz stoper i zapisz czas potrzebny, by poczuć 10 ruchów. Wybierz porę, gdy dziecko jest zwykle aktywne, najlepiej tę samą każdego dnia, i po każdym pomiarze porównaj czas z wcześniejszymi. Po kilku dniach zobaczysz, ile zwykle zajmuje to twojemu dziecku.
Artykuły naukowe opisują zasadę dziesięciu ruchów w ciągu dwóch godzin jako definicję zmniejszonej liczby ruchów zalecaną przez ACOG i American Academy of Pediatrics, gdy ruchy są liczone (Tveit i in., 2009). Materiały ACOG dla pacjentek dodają, że kopnięcia można liczyć na różne sposoby i że osoba, która się tobą opiekuje, powie ci, jak często to robić i kiedy się odezwać.
Znajomość zwykłego rytmu dziecka
W Wielkiej Brytanii zalecenia nie proszą o liczenie. NHS mówi, że nie musisz liczyć kopnięć ani ruchów, które czujesz każdego dnia, i że nie ma ustalonej liczby, którą powinnaś czuć. RCOG mówi, że nie ma konkretnej liczby ruchów uznawanej za wystarczającą — trzeba znać indywidualny rytm ruchów swojego dziecka, a liczy się ich zmniejszenie lub zmiana.
RCOG mówi też, że nie ma wystarczających dowodów, by zalecać rutynowe korzystanie z tabeli ruchów. Niektórym osobom mierzenie pomiaru o tej samej porze każdego dnia i tak pomaga zauważyć rytm dziecka. Tak czy inaczej, chodzi o rytm — nie o jakąkolwiek pojedynczą liczbę.
W czym oba się zgadzają
Jeśli twoje dziecko rusza się mniej niż zwykle albo jego rytm się zmienił, od razu skontaktuj się ze swoją położną, lekarzem lub oddziałem położniczym. Nie czekaj do następnego dnia — dzwoń natychmiast, nawet w środku nocy (NHS). Nie sprawdzaj dziecka zamiast tego domowym detektorem tętna (dopplerem) ani aplikacją do słuchania serca (NHS, RCOG, Tommy's). Twoje dziecko powinno się ruszać aż do porodu i w jego trakcie (NHS, RCOG, Count the Kicks).
Jak zrobić pomiar
1. Wybierz porę. Taką, gdy dziecko zwykle nie śpi — dla wielu osób to wieczór albo chwila po posiłku, gdy wreszcie możesz usiąść. Mniej więcej tę samą każdego dnia. Więcej w poradniku o najlepszej porze na liczenie. 2. Usiądź lub połóż się wygodnie. Połóż się na boku albo usiądź z uniesionymi nogami i dłonią na brzuchu. Ruchy najłatwiej poczuć, gdy jesteś w bezruchu. 3. Zacznij od pierwszego ruchu. Zanotuj godzinę — albo dotknij raz licznika, gdzie pierwsze dotknięcie rozpoczyna pomiar. 4. Każdy ruch licz jako jeden. Kopnięcia, obroty, przesunięcia, szturchnięcia i przeciąganie się — wszystko się liczy. Czkawka nie — zobacz, co liczy się jako kopnięcie. 5. Zatrzymaj się przy dziesięciu i zapisz, ile to trwało. To jeden pomiar. 6. Porównuj z dnia na dzień z własnymi wcześniejszymi pomiarami, a nie z cudzymi.
Jeśli w którymkolwiek momencie ruchy wydają się słabsze lub inne, przestań liczyć i skontaktuj się teraz ze swoją położną, lekarzem lub oddziałem położniczym. Nie musisz najpierw kończyć pomiaru i nie potrzebujesz żadnej liczby, żeby zadzwonić.
Prowadzenie zapisu
Możesz korzystać z naszego darmowego licznika kopnięć w…